சீவக சிந்தாமணி (Seevaga Sinthamani) – ஐம்பெருங்காப்பியங்களில் ஒன்றின் சிறப்பு

பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் மிக முக்கியமானவை ஐம்பெருங்காப்பியங்கள். அவற்றில் ஒன்று சீவக சிந்தாமணி (Seevaga Sinthamani) ஆகும். இது திருத்தக்க தேவர் என்ற சமணத் துறவியால் இயற்றப்பட்டது. தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில், விருத்தப்பா என்ற பாவகையால் இயற்றப்பட்ட முதல் காப்பியம் இதுவே ஆகும்.

காப்பியத்தின் கதைக்களம்

சீவக சிந்தாமணி, சீவகன் என்ற அரசகுமாரனின் வீரதீரச் செயல்களையும் அவனது வாழ்க்கையையும் கூறுகிறது. சீவகன் பல தடைகளைத் தாண்டி, பல பெண்களை மணந்து, இறுதியில் அனைத்தையும் துறந்து துறவறம் மேற்கொள்கிறான் என்பது இதன் மையக்கருத்து. இதனால் இது ‘மணநூல்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

இலக்கிய மற்றும் சமூகச் சிறப்பு

இந்த நூல் வெறும் காதல் காப்பியம் அல்ல. இதில் அன்றைய காலத்து அரசியல், போர் முறைகள், இசை, நடனம் மற்றும் தத்துவ கருத்துகள் நிறைந்துள்ளன. திருத்தக்க தேவர், சமண மதத்தின் கருத்துகளை (Jain philosophy) மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் நோக்கில், வாழ்க்கையின் நிலையாமையை (Impermanence) உணர்த்தவே இந்தக் காப்பியத்தை படைத்தார்.

சீவக சிந்தாமணி, தமிழ் இலக்கியக் கடலில் ஒரு மிகச்சிறந்த முத்தாகும். இதன் கற்பனை வளம் மற்றும் சொல்நயம் ஆகியவை பின்னால் வந்த கம்பராமாயணம் போன்ற பல காப்பியங்களுக்கு வழிகாட்டியாக அமைந்தன என்பது தமிழறிஞர்களின் கருத்தாகும்.