சுப்பிரமணிய பாரதியார் (Bharathiyar) – தமிழர்களின் சுதந்திரக் கவிஞர்

அடிமைப்பட்டு இருளில் கிடந்த இந்திய நாட்டைத் தட்டி எழுப்பச் சிலர் ஆயுதங்களை ஏந்தினார்கள். ஆனால், வெறும் காகிதத்தையும் பேனாவையும் மட்டுமே ஆயுதமாக ஏந்தி, தனது நெருப்பு வரிகளால் தமிழகத்தில் சுதந்திரக் கனலை மூட்டிய மாபெரும் புரட்சிக் கவிஞர் சுப்பிரமணிய பாரதியார் (Subramania Bharathiyar). அவரை ‘மகாகவி’ என்று தமிழர்கள் கொண்டாடுவதற்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன.

பாரதியார் யார்?

தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் உள்ள எட்டயபுரத்தில் 1882 ஆம் ஆண்டு பிறந்த சுப்பிரமணியன், மிகச் சிறு வயதிலேயே கவிதைகள் இயற்றும் திறன் பெற்றிருந்தார். அவரது புலமையைப் பாராட்டி எட்டயபுர சமஸ்தானம் அவருக்கு வழங்கிய பட்டம்தான் ‘பாரதி’. (பாரதி என்றால் கலைமகள் என்று பொருள்). அவர் பல மொழிகளைக் கற்றறிந்தவர். அதனால்தான், “யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்” என்று தைரியமாக முழங்கினார்.

பாரதியாரின் முக்கியப் பங்களிப்புகள்

1. சுதந்திர வேட்கை (Patriotism)

அவரது காலகட்டத்தில் கவிதைகள் என்பவை பெரும்பாலும் கடவுளைப் பற்றியோ அல்லது அரசர்களைப் புகழ்ந்தோ மட்டுமே எழுதப்பட்டன. ஆனால் பாரதியார், நாட்டைப் பிடித்துள்ள அடிமைத்தளையைத் தகர்க்கும் ஆயுதமாகக் கவிதையை மாற்றினார். வந்தே மாதரம், அச்சமில்லை அச்சமில்லை, செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே போன்ற அவரது பாடல்கள் ஒவ்வொரு தமிழனின் ரத்தத்திலும் சுதந்திர உணர்வைச் சூடேற்றின.

2. பெண் விடுதலை (Women’s Liberation)

பெண்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே வரக்கூடத் தயங்கிய அந்தக் காலத்தில், “நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும், நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்” கொண்ட ‘புதுமைப் பெண்’ என்ற தத்துவத்தை உருவாக்கினார். பெண்களின் கல்வியும், சம உரிமையும்தான் ஒரு நாட்டை முன்னேற்றும் என்று ஆணித்தரமாக நம்பினார்.

3. சாதி ஒழிப்பு (Eradication of Caste)

பாரதியார் ஒரு பார்ப்பனக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர் என்றாலும், சாதியப் பாகுபாடுகளைக் கடுமையாக எதிர்த்தார். “சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா; குலத் தாழ்ச்சி உயர்ச்சி சொல்லல் பாவம்” என்று குழந்தைகளுக்கே சாதி ஒழிப்பைப் போதித்தார். தனது பூணூலை அறுத்து எறிந்துவிட்டு, எல்லா மனிதர்களும் சமமே என்பதைத் தன் வாழ்வின் மூலம் நிரூபித்தார்.

4. முற்போக்குச் சிந்தனை (Progressive Thinking)

நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே விவசாயம், விண்வெளி ஆராய்ச்சி, தொழில் வளர்ச்சி பற்றிச் சிந்தித்தார். “காசி நகர்ப்புலவர் பேசும் உரைதான் காஞ்சியில் கேட்பதற்கோர் கருவி செய்வோம்” என்று தொலைத்தொடர்புத் தொழில்நுட்பம் (Telecommunication) பற்றிக் கனவு கண்ட ஒரு தீர்க்கதரிசி அவர்.

தனது 39 வது வயதிலேயே (1921) வறுமையின் பிடியில் சிக்கி, கோவில் யானை மிதித்து அவர் மரணமடைந்தார். அவர் இறக்கும்போது அவரது இறுதி ஊர்வலத்தில் மிகச் சிலரே கலந்துகொண்டனர் என்பது தமிழர்களின் வரலாற்றுச் சோகம். ஆனால், இன்றும் ஒவ்வொரு தமிழனின் மனதிலும் பாரதியார் மீசையை முறுக்கிக்கொண்டு ஒரு சிங்கம் போலவே கர்ஜித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.